zaterdag 11 augustus 2007

OPLEIDING: Close encounter at night

De tweede keer nachtvliegen werd een zeer memorabele gebeurtenis. Van zodra het donker was, stegen we op voor een cross country vlucht naar Gainesville, een klein uurtje vliegen. Halverwege glijden we over een groot bossig gebied en is het pikdonker onder en naast het toestel, best griezelig. Ik probeer me in te beelden wat er gebeurt als de motor het nu begeeft. Jerry doet de landing zelf op instrumenten omdat er wolken hangen en hij (terecht) geen enkele risico wil nemen.

Op het einde van de terugvlucht, als we het circuit van Crystal River indraaien, horen we op de radio een andere toestel dat ook wil landen. Wij maken ons klaar voor de landing op runway 09, de andere piloot kondigt zich aan voor 27. Met andere woorden, we vliegen recht op elkaar af! De automatische weercomputer van de luchthaven raadt nochtans 09 aan en in principe volg je het eerste toestel dat in het circuit zit (wij dus). Jerry neemt de radio over: "Other aircarft ... we are using runway niner".
Ondertussen zien we in de verte het licht van het andere toestel, op een ramkoers met ons.
"Other aircarft ... use runway niner" herhaalt Jerry, dit keer wat vastberadener.
Nog steeds geen reactie en het begint nu spannend te worden. Een van ons moet wijken, anders landen we allebei recht tegenover elkaar en botsen we ergens in het midden van de baan. Dan heeft Jerry er genoeg van: "Other aircraft ... abort your landing and use runway niner. NOW!!"
In een flits draait het andere toestel weg van de baan en verdwijnt het in de nacht.
Jerry en ik zitten vol adrenaline ondertussen en als we terug op de grond staan, praten we na over dit incident. "Zo zie je maar dat je vanalles kan tegenkomen", vat mijn instructeur samen. "Je moet altijd klaar zijn om te improviseren en vergissingen van anderen op te vangen. Als hij niet had uitgeweken, hadden wij uiteindelijk moeten weg draaien, en ook dat moet je mentaal al voorbereiden. Altijd een stapje vooruit denken dus..."
Mm, we hebben onze portie opwinding wel gehad voor vandaag. Het was een leerrijke dag die me doet inzien dat je altijd op je hoede moet zijn. Zeker 's nachts.

vrijdag 10 augustus 2007

OPLEIDING: Night flight

Hetgeen je moet kennen en kunnen voor je een vlieglicentie overhandigd krijgt, staat zwart op wit in een gedetailleerde boek. Voor het theoretisch gedeelte is dat de 'FAA Written Exam Guide'. Het omvat de 12 hoofdstukken theorie en achteraan de 700 mogelijke vragen die je kan tegen komen op het schriftelijk examen. Ook de dingen die je wel en niet moet tonen op het praktisch examen staat in een werkje getiteld 'FAA Practical Test Standards'. Het is verbazingwekkende lectuur over de maneuvres die je de examinator moet tonen tijdens het examen, opvallend nauwkeurig beschreven. Het boek geeft ook het parcours dat je moet volgen voor je het praktisch examen kan afleggen, uitgedrukt in vlieguren. Zo moet een toekomstige piloot minimum 40 uren loggen, waarvan 2 uur instrumenttijd én 3 uur 's nachts vliegen. Een FAA licentie geeft je namelijk het recht om ook 's nachts te vliegen, in VFR condities wel te verstaan. Dat nachtelijk gefladder was iets voor vanavond.

In het donker vliegen houdt een aantal risiso's in. Als je motor het begeeft, is het stukken moeilijker om een geschikte landingsplaats te zoeken. Wolken ontwijken is ook een probleem 's nachts want de hoogte en/of aanwezigheid van wolken kan je amper inschatten. Ook landen en opstijgen gaat wat lastiger omdat het donker je dieptezicht wijzigt. En dus moet een mens z'n voorzorgen nemen voor een nachtvlucht. Zeker zijn dat de wolken hoog genoeg zitten bijvoorbeeld. Alle checks extra rigoureus uitvoeren en ook alle lichten controleren. Bij voorkeur kies je 's nachts ook een route die genoeg verlichting op de grond voorziet (autowegen, steden, luchthavens). Net voor het duister wordt, komt Jerry me tegemoet aan het vliegtuig. Rond zijn nek hangt een draagbaar GPS toestel, in zijn broekzakken steken twee zaklampen en ik zie een mobiele VHF radio in zijn flight bag zitten. Verder nog wat extra batterijen, een leeslampje voor in de cockpit en extra grote vliegkaarten. Ik laat hem mijn verbazing merken: "Als ik niet beter wist, zou ik zweren dat je naar Irak vertrekt voor een bombardement." Voor het eerst sinds ik met Jerry samen werk, moet hij spontaan lachen. Hij schrikt er zelf van: "Wel, 's nachts vliegen is erg leuk maar nog leuker is dat je het kan navertellen. Better safe than sorry!"

We draaien vervolgens een uurtje rond de luchthaven van Crystal River en doen een handvol landingen, allemaal in het duister. Morgen voorziet Jerry een echte overlandvlucht zonder daglicht. Ik moet eerlijk bekennen dat ik tot nu toe niet warm loop voor dat nachtvliegen. Eenmaal opgestegen zie je nog bitter weinig en vertrouw je volledig op je instrumenten. Dat grote zwarte gat onder me boezemt toch wat angst in.

zaterdag 4 augustus 2007

OPLEIDING: Gudmeuning!

Hebben jullie dat ook, dat je tijdens een gesprek met Nederlanders onbewust toch een beetje dat accent overneemt? Wel, ik heb nu hetzelfde voor hier in de Verenigde Staten. Ik betrap mezelf de laatste dagen op een Amerikaanse tongval, oh horror!

Het Engels op zich is nooit een probleem geweest. Ik heb de theoretische cursus en het examen zelf in de taal van Shakespeare doorsparteld, dus ik kan me wel uit de slag trekken. Maar wat ik onmogelijk kan verbergen is dat vermaledijde accent. Maar ook daar zit dus evolutie in, geloof me.

De eerste dagen moet ik geklonken hebben als een Siberische boer die stoemelings in Florida verzeild raakte. Na een week kweek je een eigen accent, meestal richting Britse tongval. En nu, na veertien dagen, klink ik heel soms als een echte yankee.

Florida is de meest populaire plaats om te leren vliegen, zeker in de zomermaanden. Op de boordradio in het vliegtuig haal je de buitenlandse studenten er probleemloos uit. Het verschil tussen een Brit, Amerikaan of Australiër hoorde ik al langer. Verder kan ik met redelijke nauwkeurigheid Zuid-Amerikanen, Fransen of Duitsers uit de lucht plukken. Of die Siberische boer die toch maar vlieglessen besloot te nemen. En - let’s face it - mijn eigen accent herken je ook van mijlenver. Laten we’t houden op ‘een centraal-europese tongval met regelmatige lokale invloeden’.
“Descend and maintain 2000. Cleared for landing runway 15 Left” het rolt er allemaal uit als ware mijn moeder een huisvrouw uit Alabama en mijn vader een Texaanse oliemagnaat.

Als je zelf eens het verschil wil horen, moet je de ATC live streams op het internet eens beluisteren. Eerst een minuut de controller van Zweden (ESAA) bezig horen en dan zappen naar de luchtverkeersleider van Boston (KBOS). Ook al zeggen ze vaak exact hetzelfde, het lijken twee verschillende planeten. Het amusement ermee! Of zoals ik tegenwoordig klink: Good luck with it, buddy!