zaterdag 4 augustus 2007

OPLEIDING: Gudmeuning!

Hebben jullie dat ook, dat je tijdens een gesprek met Nederlanders onbewust toch een beetje dat accent overneemt? Wel, ik heb nu hetzelfde voor hier in de Verenigde Staten. Ik betrap mezelf de laatste dagen op een Amerikaanse tongval, oh horror!

Het Engels op zich is nooit een probleem geweest. Ik heb de theoretische cursus en het examen zelf in de taal van Shakespeare doorsparteld, dus ik kan me wel uit de slag trekken. Maar wat ik onmogelijk kan verbergen is dat vermaledijde accent. Maar ook daar zit dus evolutie in, geloof me.

De eerste dagen moet ik geklonken hebben als een Siberische boer die stoemelings in Florida verzeild raakte. Na een week kweek je een eigen accent, meestal richting Britse tongval. En nu, na veertien dagen, klink ik heel soms als een echte yankee.

Florida is de meest populaire plaats om te leren vliegen, zeker in de zomermaanden. Op de boordradio in het vliegtuig haal je de buitenlandse studenten er probleemloos uit. Het verschil tussen een Brit, Amerikaan of AustraliĆ«r hoorde ik al langer. Verder kan ik met redelijke nauwkeurigheid Zuid-Amerikanen, Fransen of Duitsers uit de lucht plukken. Of die Siberische boer die toch maar vlieglessen besloot te nemen. En - let’s face it - mijn eigen accent herken je ook van mijlenver. Laten we’t houden op ‘een centraal-europese tongval met regelmatige lokale invloeden’.
“Descend and maintain 2000. Cleared for landing runway 15 Left” het rolt er allemaal uit als ware mijn moeder een huisvrouw uit Alabama en mijn vader een Texaanse oliemagnaat.

Als je zelf eens het verschil wil horen, moet je de ATC live streams op het internet eens beluisteren. Eerst een minuut de controller van Zweden (ESAA) bezig horen en dan zappen naar de luchtverkeersleider van Boston (KBOS). Ook al zeggen ze vaak exact hetzelfde, het lijken twee verschillende planeten. Het amusement ermee! Of zoals ik tegenwoordig klink: Good luck with it, buddy!

Geen opmerkingen: