zondag 18 november 2007

Ergernis #3: Electronisch betalen

Vorige week nam ik u mee naar de kassa van de supermarkt, weet u nog? Over barcodes, of vooral het gebrek daaraan, heb ik u toen onderhouden. Nu we toch staan te wachten tot de 'verantwoordelijke droge voeding' terug is met de juiste prijs, schiet mij een andere ergernis in deze omgeving te binnen. Afrekenen aan de kassa!

Niets zo handig als elektronisch betalen als u't mij vraagt. Kaart insteken, code toetsen en klaar is kees. Dat de man die dit uitgevonden heeft een welverdiend pensioen op Aruba mag genieten! Helaas zien niet alle medeburgers de voordelen van dit systeem in. Ik tref nog geregeld mensen die bedragen hoger dan 100 euro cash betalen. Gisteren nog in de lokale supermarkt. Een vroege vijftiger rekent 128 euro af en haalt gezwind een groen briefje van 100 euro uit de stapel in zijn portefeuille. U mag gerust weten dat ik zelden meer dan 5 euro cash op zak heb. Dat heeft niet alleen te maken met het feit dat ik voor de VRT werk, maar vooral met het ongelofelijke gemak waarmee centen digitaal van eigenaar veranderen.

Nu wil ik het gebruik van bankbiljetten nog door de vingers zien. Helemaal te gek is echter betalen met metaal. Oudere dametjes die een heel jaar lang rosse euromuntjes hamsteren om ze dan tijdens de kerstweek - liefst tijdens de spitsuren - uit te geven. Tergend traag vissen ze de centjes een voor een uit zo'n verfrommelde zwarte geldbeugel en bij elk exemplaar controleren ze achterdochtig de waarde. Want ze moesten maar eens een cent teveel spenderen! Eén woord voor u, dames: Proton. PROOOOOOTON!!

Mag ik hier en nu een warme oproep lanceren om zoveel mogelijk electronisch te betalen. Het zal het kerstshoppen binnenkort aangenamer maken.

Geen opmerkingen: