maandag 25 februari 2008

15 vellen nieuws

Alleen de aandachtige luisteraar (lees: freak) zal het gemerkt hebben: het radionieuws van 7 uur vanochtend was uitgeschreven, letterlijk. Rond 5 uur zijn alle computers op de nieuwsredactie uitgevallen en nieuwslezeres Kristien Bonneure moest op antenne met 15 handgeschreven vellen papier. Voor elk bericht een ander handschrift, je moet het maar doen! Meer dan twee uur lang hadden we geen tekstverwerkers, nieuwscomputers of digitale telefoongids. De afgeleefde telefoonboekjes van onze doorwinterde reporters bewezen andermaal hun diensten.

Even voor 8 uur kwamen de computers weer tot leven. Er zijn foto's genomen van die krachttoer. Ik probeer ze binnenkort online te zetten.

donderdag 21 februari 2008

Nieuwe look

Jongens en meisjes.
Ik ben de layout van mijn blog aan het veranderen. Dit gaat niet zonder de gebruikelijke kinderziektes en aanpassingen. Sorry voor de rommelige structuur de eerste dagen, maar geloof me, dat komt allemaal goed. Echt wel!

zaterdag 16 februari 2008

Cirkeltje Oplinter

De lucht toont zich op z'n blauwst vandaag en er is letterlijk geen wolkje te bespeuren. Het is koud en de schrale oostenwind doet de gevoelstemperatuur ver onder nul dalen. Een krachtig hogedrukgebied beschermt ons enkele dagen voor storingen en fronten. Dit is ideaal vliegweer en alles wat ook maar enigszins vliegt hangt in de lucht dit weekend. Ook ik hoor daarbij. Ik spoor (jawel, met de trein) naar Deurne en hoop vandaag eindelijk de vlucht te maken die al weken afgewerkt in m'n tas zit te wachten op uitvoering. Een ritje van Antwerpen naar Tienen, de stad waar ik woon. Op de terugweg hoop ik over ons huis te vliegen.


Zoals verwacht zal het weer alvast geen roet in het eten gooien. De wind komt uit het oosten (080) en waait net niet hard genoeg om me aan de grond te houden (9 knopen). Dankzij die oostelijke wind is er bij opstijgen en landen maar een crosswind van 4 kts, dus dat is geen probleem. Op de weerfiche staat de prachtige term CAVOK (Clouds and Visibility OK), wat wil zeggen dat de wolken en zichtbaarheid voor een standaard VFR vlucht geen factor zijn. Nog een opvallend cijfer: QNH 1048. Dat is een zeer hoge luchtdruk (standaard: 1013) en toont de kracht van het hogedrukgebied boven onze streek.

Een uurtje later heb ik de checks achter de rug en sta ik in de file voor het tankstation. Ik ga nog eens over alle instrumenten en merk dat de transponder een foutmelding geeft. Houdt dit technisch mankement me aan de grond? Na twee keer resetten, komt het ding gelukkig weer online. Een transponder is een toestel dat de verkeersleiding op de grond informatie geeft over je koers en hoogte. Wettelijk verplicht in het luchtruim boven Antwerpen en ergens anders ook zeer aan te raden op een drukke vliegdag als dit. De vleugeltanks worden vol gegooid met Avgas en dan ben ik klaar voor take off.

Ik vlieg de zone Antwerpen uit via LIERA, net voorbij de stad Lier. Daarna volg ik simpelweg de kaarsrechte spoorlijn tot Aarschot. Nog even doorvliegen op dezelfde koers en net voorbij de E314 naar het zuiden draaien om dan pal op Tienen af te stevenen. Ik heb me aangemeld bij Brussels Information want ik wil gewaarschuwd worden voor ander verkeer in mijn buurt. Het is een bont gekakel op 126.9 (Brus Info) en de vriendelijke dame drukt me op het hart: "Have a sharp lookout, there is a lot of traffic today ..." Ondertussen glijdt de indrukwekkende suikerfabriek van Tienen al voorbij en zie ik de twee prachtige geasfalteerde pistes van EBTN (Tienen) liggen. Runway 17 is in gebruik, dat verrast me, want de wind komt ook hier uit het oosten. Logischer was 06 geweest, maar ik volg uiteraard wat andere piloten in het circuit doen. Toch maar even opletten met die crosswind, want die komt nu fors én haaks op mijn toestel te staan. 24 minuten na vertrek in Antwerpen, sta ik aan de grond in Tienen. Als ik de Grumman parkeer, komen mijn vrouw en dochtertje me tegemoet. Ik had hen nog snel ge-SMS't voor vertrek in Deurne. Wat een fijne verwelkoming bij de eerste landing in mijn thuisstad! We ontvluchten de bijtende kou en drinken een kop koffie in de cafetaria. Een tweede opsteker is het landingsgeld hier: 0,00 euro. Helemaal gratis! Je kan hier dus zoveel touch & go's doen als je wil.

Vrouw en kind rijden met de auto weer naar huis, ik zal terug vliegen naar Antwerpen.
En eerst nog snel een gratis landing meegepikt, uiteraard! Als ik boven de grote markt van Tienen hang, kies ik voor een andere koers dan op de heenweg. Ik wil namelijk over ons huis vliegen. Na enkele seconden herken ik de kerk van Oplinter en dan plots vind ik Casa Roels terug. Vanop 1500 voet een onmogelijk klein stipje. Belachelijk klein en smal eigenlijk, al zeg ik het zelf. Wel een apart gevoel, over je eigen huis vliegen! Na een cirkeltje Oplinter duw ik m"n kist richting Antwerpen, de zon is aan het ondergaan en ik wil/moet voor zonsondergang aan de grond staan. De hele verzamelde pilotengemeenschap wil op hetzelfde moment terug de stal in. Iedereen wil profiteren van die laatste zonnestralen en rekt z'n vlucht zo lang mogelijk. De man in de toren van Antwerpen komt speeksel tekort om instructies te geven. Na LIERA moet ik richting KONTI omdat er te veel verkeer is. Nadien word ik nog even on hold gezet en moet ik een grote cirkel draaien. Ik ben nummer drie in de rij en de toren vraagt me om downwind te blijven vliegen tot nader bericht. Geen probleem, zo vlieg ik pal boven Antwerpen Stad, een uniek zicht op de kathedraal incluis. Als ik de Schelde al gepasseerd ben, mag ik terug indraaien voor de landing. De baanlichten zijn ondertussen aan. Wat een prachtig zicht ...

Als ik de hangar op slot doe, is het pikdonker in Antwerpen en komt er net een grote jet binnen. Ik maak de balans op en die is duidelijk: het was alweer een prachtige vlucht (twee eigenlijk: heen en terug) met als hoogtepunt de verwelkoming in Tienen door Myriam en Gemma en even later de vlucht boven mijn eigen dak.

vrijdag 15 februari 2008

Puntjes op de i

Sinds ik zo'n elektronisch logboek invul, rollen de statistieken met een simpele druk op de knop uit de computer. Dat is confronterend heb ik vandaag gemerkt. De harde realiteit is namelijk dat mijn laatste vlucht van alweer 2 maanden geleden dateert en ik niet meer 'current' ben om passagiers mee te nemen (nog niet gedaan tot op heden trouwens). De winter is geen ideale tijd om de lucht in te gaan en de afgelopen weken zaten we met een permanente wind. Deze week is het weer veranderd en op een dag als vandaag lijken alle sportvliegtuigen weer uit hun winterslaap te ontwaken. Op wat hoge cirruswolken en een beetje wazigheid na, een topdag om de vleugels uit te strekken. Ik heb een dagje vakantie genomen en ben nog eens gaan vliegen. Halleluja!


Omdat het een tijdje geleden is, zijn de manoeuvres en technieken wat roestig en zoek ik het rustige luchtruim boven Zeeland nog eens op. Eigenlijk dezelfde vlucht als twee maanden geleden. Noem me gerust een angsthaas, maar ik durf het drukke luchtruim niet in zonder eerst nog eens grondig geoefend te hebben. Even voorbij Terneuzen kan ik naar hartelust draaien, dalen, stijgen en experimenteren. Welkom in Class G Airspace! Ik zet even de Auto Pilot aan en maak een filmpje (zie hieronder).

Na de zelf opgelegde les vlieg ik België weer binnen. Ik maak snel een kiekje van het Zwin Natuurreservaat en de stranden van Knokke (zie foto).

De route loopt nu wat anders dan eind december. Van COA (Knokke) vlieg ik op AFI (Affligem) en zo dan recht omhoog naar TANGO, het begin van de controlezone Antwerpen. Die route brengt me rakelings langs Gent en pal over Aalst. Het is vrijdag en dus zijn er relatief weinig recreatieve vliegers in de lucht. Het is rustig, zowel op de radio als in de lucht. Even voor Aalst kruist een helikopter mijn pad, 200 meter onder mij. Hij zit op 700 ft, ik op 1300 ft.

Het was een aangename vlucht, goed om de puntjes nog eens op de i te zetten. En goed om me eraan te herinneren hoe fijn het is om te vliegen. Morgen doe'k het nog eens ...