woensdag 18 juni 2008

Avondvlucht

Eigenlijk had ik de Grumman gereserveerd op donderdag. Maar weerman Frank Deboosere vertelde me dat donderdag de slechtste dag van de week zou worden. Het was frustrerend om maandagavond naar huis te rijden onder een prachtige blauwe hemel. Tenzij ..., tenzij ik natuurlijk na het werk nog even zou kunnen vliegen? De flight bag ging bij thuiskomst meteen de wagen in en dinsdag vertrok ik na het programma richting Deurne. De zon zou ondergaan om 21u59. Je mag als VFR piloot vanaf dan nog een kwartier verder doen, dus dat gaf me tot even over 22 uur om te vliegen.

De haalbaarheid van deze vlucht zou afhangen van de brandstof die nog in het vliegtuig zat. Als ik in Deurne vaststelde dat de tanks leeg waren, zou het tanken me te veel tijd kosten en kon ik vliegen wel vergeten. Het eerste wat ik doe als de hangar opengaat, is de hoeveelheid Avgas peilen. In totaal zit er nog 120 liter in de vleugels van de Grumman. Dat houdt me 3 uur in de lucht, ruim voldoende voor een vlucht van nog geen 60 minuten. Yes!

De pre-flight check sneller dan normaal uitvoeren zonder onnauwkeurig te worden (veiligheid boven alles!) is een .. euh .. uitdaging. Om 20u45 werk ik in de cockpit de allerlaatste checks af. GPS instellen, VOR en ADF activeren als backup en dan gaat de motor aan. Het is erg kalm op de luchthaven. De radiofrequentie van GROUND en TOWER wordt bemand door dezelfde man. Ik begin de stemmen stilaan te herkennen.

Startbaan 29 is in gebruik. Dat betekent dat ik helemaal naar de andere kant van het veld moet taxiën. Gelukkig krijg ik toestemming voor een backtrack. Je mag dan de baan oprijden en die gebruiken om naar de andere kant te rijden. Daar dan nog een keer de motor testen en ik ben klaar voor vertrek. Om 21u07 ben ik airborn.

Ik heb besloten om net buiten de CTR van Antwerpen wat rondjes te vliegen, boven "Het Verdronken Land van Saeftinghe" een getijdengebied op de grens tussen België en Zeeuws-Vlaanderen. 8 minuten na take off hang ik al boven dat wondermooie stukje natuur, bestaande uit schor, slik en zand. Ik klim naar 3000 voet (1km) zodat de natuur geen last heeft van mijn capriolen. Jammer dat ik m'n fototoestel niet bij heb, want ik zie een prachtig vergezicht passeren. Net boven de grote, oranje ondergaande zon hangen enkele slierten wolken. Daarnaast een luchtballon, iets lager dan ikzelf vlieg. Wondermooi alweer.

Na een half uurtje de VOR op radiobaken Nicky (St Niklaas) ingeschakeld en braaf het naaldje daarheen gevolgd. Bij het terug binnen vliegen van het Antwerpse luchtruim blijkt het plots een stuk drukker geworden. Veel piloten willen - net als ik - het onderste straaltje zonlicht uit de kan halen en komen rond 22 uur binnen. Ondertussen wakkerde de wind wat aan en is baan 11 in gebruik.

Ook op de radio is het dus alle hens aan dek. Ik mag eerst rechtstreeks van NIK naar Antwerpen vliegen maar krijg enkele seconden later al een andere (langere) route via RUPEL en KONTI. Ondertussen hoor ik op de radio dat ook de lijnvlucht van VLM uit Londen komt aankachelen. Dat grote toestel vliegt op instrumenten en heeft in principe voorrang. De controller zet me dus even 'on hold'.

"N9920U, at the end of downwind, make a 360 to the left. There is traffic on 3 mile final. You are number two for landing, behind the Fokker."

Ik draai een cirkeltje boven de Antwerpse ring en zie de blauwe vogel van VLM gracieus landen in de bijna ondergedoken zon. Ook weer een schitterend beeld. De piloten van de Fokker vragen na de landing of ze naar de gate mogen rijden via de landingsbaan. De controller weigert.

"Negative, use taxiway J, there is traffic waiting for landing."

Hehe, die grote bak moet een ommetje maken omdat ik met m'n kleine Grumman wil landen. Even een ego-boost. Om 21u57 raken mijn wielen weer het asfalt en zet ik een punt achter een geweldige vlucht. 50 minuten om in te kaderen.

1 opmerking:

Goya zei

Waw, een tourtje boven het land van Saeftinghe en de meanders van de Westerschelde. Prachtig moet dat zijn, ik heb het al talloze malen vanop het wateroppervlakte van de Westerschelde gezien maar van bovenuit...
Zijn er eigenlijk bepaalde procedures voor het binnenvliegen van Nederlands luchtruim? Bij de scheepvaart in elk geval niet, zolang je in regel bent en aangemeld bent op de betreffende traffic centres.

Zo'n backtrack vind ik als passagier altijd indrukwekkend, ik verbaas me er telkens over hoe kort de draaicirkel van zo'n mastodont als een A330 is op het uiteinde van zo'n zinderende, eindeloze Afrikaanse betonstrip.