zondag 27 februari 2011

Permanent Resident

"Welcome to Canada", glimlachte de immigratie ambtenaar, terwijl hij onze documenten en een dik welkomboekje overhandigde. Het was zaterdagavond 26 februari op de luchthaven van Montreal, en daar stonden we dan, nieuwbakken 'permanent residents of Canada'. De nog natte stempel in ons paspoort vormde het sluitstuk van een procedure die anderhalf jaar geleden begon. De laatste stap bestond uit het zich aanmelden bij de immigratiedienst, wachten in een zaaltje tot je nummer afgeroepen werd en (alweer) een stapel documenten invullen. Vooraf hadden we verhalen gelezen van mensen die lastige vragen moesten beantwoorden of norse ambtenaren voor zich kregen, maar dat was vanavond geenszins het geval. De beambte die wij voor ons hadden, een grijze bebaarde man van midden 50, was de vriendelijkheid zelve. Hij gaf ons zelfs een compliment omdat we ons dossier zo goed voorbereid hadden. Op een dik half uur was alles rond.

De eerste buitenlucht die we inademden sinds we in Parijs van de TGV stapten, sneed onze adem meteen weer af. De lucht in Montreal was bitter koud (-11) en we zagen een dik pak sneeuw liggen. Gelukkig hadden we ons voorzien en kwamen muts, sjaal en handschoenen goed van pas. Een shuttle busje transporteerde ons en onze vier loodzware koffers naar een hotel vlakbij. Om onze dochters toch wat rust te gunnen, zouden we pas de volgende dag doorvliegen naar Moncton, New Brunswick.

Net voor het slapen gaan bladerde ik nog even door dat mooie welkomboekje dat we eerder kregen. De allereerste zin luidde: ``Gefeliciteerd! Verhuizen naar een ander land vergt moed en doorzettingsvermogen. We zijn blij dat je voor Canada hebt gekozen.`` Even verder de rechten en plichten van permanent residents. In de praktijk is het enige verschil met een Canadese staatsburger het stemrecht. Wij mogen niet naar de stembus als er in mei federale verkiezingen zijn, want daar ziet het sterk naar uit, maar dat is een ander verhaal. Een lange dag eindigde onder het warme dak van een luchthavenhotel in Quebec, en terwijl het buiten alweer lichtjes sneeuwde, vielen wij in slaap als inwoners van Canada.