zaterdag 29 december 2012

The Wonder Years

Al zappend door de achterbuurten van mijn kabelabonnement kwam ik onlangs terecht op een heruitzending van The Wonder Years, die Amerikaanse sitcom van eind jaren 80, begin jaren 90. Gek hoe een eenvoudig fragment je plots kan terugflitsen naar je jeugd.

Ik was destijds (en nog steeds, na het herbekijken) een grote fan. De zeemzoete serie bracht een geslaagde combinatie van beelden van de VS in de jaren 70, mooie muziek, een snuifje melancholie, herkenbare scènes, die prachtige voice-over die het verhaal vertelde en natuurlijk de relatie tussen Kevin Arnold en z’n jeugdliefde Winnie Cooper.

Onderstaande video vat de sfeer erg goed samen, vind ik. Zeer mooi fragment met muziek van Bob Seger.


Ik heb meteen na de uitzending trouwens opgezocht of het ooit wat geworden is tussen die twee, want dat had ik al die jaren nagelaten, besefte ik. For the record, dit is de clou: na hun middelbare school is Winnie naar Parijs vertrokken voor een aantal jaren. Kevin is haar elke maand een brief blijven schrijven maar trouwde ondertussen met een meisje uit het dorp en kreeg een zoon.

1 opmerking:

S zei

Goh waar is de tijd jawel dat we naar die serie op de BRTN keken ! Ik wens jullie daar een fijn eindejaar toe en vooral ben wat jaloers op al die sneeuw. Dat hoort er gewoon bij omstreeks deze tijd al is die hier in België ver te zoeken, het is hier eerder bijhouden van hoogwaterstand... Groeten van een treinreiziger (http://opdetrein.blogspot.com).