maandag 22 april 2013

Een job!


Vandaag ben ik dus begonnen op de communicatiedienst van .. eh … een organisatie waarvan ik de naam niet bekend mag maken zolang ik er werk. Sorry, staat letterlijk zo in mijn contract en ik ben een halve Canadees nu en hou me dus keurig aan de regels. Ik kan je wel melden dat ik mee insta voor de contacten met de media en de communicatie op sociale media mee bepaal.

Mijn werkplek is een staalkaart van Canada. Mijn onmiddellijke collega’s hebben Jamaicaanse, Griekse, Nigeriaanse en Duitse roots. Mijn directe chef is een Zuid-Afrikaanse vrouw. Alle culturen en religies werken er samen met Engels als gemeenschappelijke taal en de Canadese vlag als bindmiddel.

Dat ik na drie weken al werk vond is uiteraard geweldig en veel vroeger dan verwacht maar creĆ«ert ook een aantal praktische problemen. Vanaf morgen zijn Myriam, Gemma en Fran terug in het land en veel tijd om de regio te leren keren is er dus ook niet. In de praktijk ben ik van 7 uur ’s ochtends tot 18u30 ’s avonds van huis.

3 opmerkingen:

cc zei

Maar ... hoe kan de pers dan weten voor welke organisatie je spreekt in je perscontacten als je niet mag zeggen voor wie je werkt?

Chris

Brecht Declercq zei

De Canadese staatsveiligheid! Google! De omschrijving van je collega's klinkt alvast zoals ik Toronto heb leren kennen: de multicultureelste mix, die bewijst dat dat wel kan als iedereen respect toont... Gr en succes ermee!!

Elke zei

Proficiat met je job! Hopelijk gaat het commuten niet te zwaar wegen. (ik neem aan dat je zo lang van huis bent omwille van de afstand tot je werkplaats, en niet omdat je in een sweat shop werkt ;-) )