vrijdag 26 december 2014

RR20 - Best of 2014

En toen was het plots december 2014 en kwam er een einde aan alweer een jaar.

Het afgelopen jaar heb ik minder afleveringen ingeblikt dan ik hoopte maar uiteindelijk toch meer dan in 2013, dus de grafiek toont - Ivan Van De Cloot gewijs - een stijgende trend! Deze laatste editie van 2014 is een compilatie aflevering (The Best Of, heet dat) met enkele leuke fragmenten uit het afgelopen jaar.

Zoals die keer toen ik dat Nederlandstalige radioprogramma bezocht in Toronto, of het Salamander Festival in Bellefountain.

Voor uw vermaak en vertier, ziehier aflevering 20 van de Radio Roels Podcast.


Download mp3Abonneer je op de podcast




woensdag 17 december 2014

RR19 - De Kerst Special

Kerstmis!

En dus de tijd van het jaar voor vreetpartijen, te veel geschenken om goed te zijn, pauselijke zegens, uit de hand gelopen fondue feestjes, overdosis aan chocolade, Home Alone op televisie en belegen kersthits op de radio.

Tijd ook voor de Kerst Special van de Radio Roels Podcast! Daarin krijg je een woordje over hoe kerst in Canada al start net na Halloween, een verhaal over Kerstavind aan het Westelijk front in 1914 en een eervolle vermelding voor de podcast producer deze week: @janroggen


Download mp3Abonneer je op de podcast




dinsdag 9 december 2014

RR18 - Wereldburger en professioneel piloot Jan Ottenbourg

De podcast van deze week is een razend interessant interview met Jan Ottenbourg, een Vlaming die al meer dan 10 jaar woont en werkt in het buitenland. Eerst in Tahiti en nu in Dubai, Verenigde Arabische Emiraten. Jan is niet alleen expat/immigrant maar ook piloot. Geef toe, dat konden we toch niet laten liggen?

De blog van Jan en zijn familie kan je hier vinden: http://www.ottenbourg.com/blog/

Volg Jan ook op twitter @jeanke




Download mp3Abonneer je op de podcast


De producer van deze week is Marc van Gool: @encolor1
Zelf producer worden? Klik hier.

zondag 30 november 2014

RR17 - Een weekend in Massachusetts

Het was alweer een tijdje geleden dat we in Massachusetts waren, op bezoek bij Leen en Bart. Het lange weekend rond 11 november bracht daar verandering in. Voor mij werd het vooral een weekend gevuld met (zweef)vliegen. Verder staan we stil bij de dood van Tom Magliozzi, de legendarische co-presentator van Car Talk.


Download mp3Abonneer je op de podcast

Producers van deze aflevering:
- @GustAerts
@PFierens

Hoe producer van de podcast worden?


woensdag 12 november 2014

RR16 - Hoe zou het nog zijn met Lode Roels?

In deze podcast worden de rollen omgedraaid. Ik gaf antwoorden op vragen die mij gesteld werden door Stijn Janssen van Suiker, de Cultuurkrant van de Kempen. Stijn wilde eigenlijk vooral weten: Hoe zou het nog zijn met Lode Roels? Wel, het antwoord in deze Q&A podcast!

Het gedrukte artikel vind je HIER.
Het eerste artikel uit 2011 verscheen HIER.


Deze aflevering heeft twee producers:
- @Bromtommig
- @piedjietie


Download mp3Abonneer je op de podcast

donderdag 30 oktober 2014

RR15 - Halloween Special

Halloween in Canada en de Verenigde Staten lijkt elk jaar grotere vormen aan te nemen. Groteskere vormen ook, sommige mensen gaan helemaal over de rooie. In deze podcast vertel ik over de oorsprong van Halloween en blikken we terug op ons Thanksgiving weekend. Ook mijn week in Seattle komt even aan bod.


Download mp3Abonneer je op de podcast




zaterdag 11 oktober 2014

RR14 - Mooie herfstdagen in Ontario

Na de korte comeback aflevering van Radio Roels vorige week, komt deze editie vanop de 37e verdieping van een hotel in Seattle, USA. Waarover zullen we't eens hebben, hoor ik je vragen? Wel, over ronde punten in Canada, de mooie herstdagen in Ontario, ons huis in Brampton, en een stel krasse knarren die country zingen.


Download mp3Abonneer je op de podcast




woensdag 24 september 2014

RR13 - Is er nog iemand?

Aflevering 13, en jullie hadden natuurlijk kunnen weten dat je hier erg lang op zou moeten wachten. Meer dan zes maanden om precies te zijn. Maar het podcast virus is moeilijk tegen te houden en dus kropen we (letterlijk) na een lange tijd radiostilte nog eens achter de microfoon.


Download mp3Abonneer je op de podcast



donderdag 18 september 2014

Dit was de zomer van 2014

Dit was’m dus, de zomer van 2014. Een zomer die alweer voorbij vloog.

Ik weet niet hoe het bij u gaat, maar hier worden voor de zomer steeds ontiegeleijk veel plannen gemaakt om na de zomer vast te stellen dat behoorlijk veel niet gerealiseerd werd. De goede intenties botsen vaak met praktische overwegingen en tijdsgebrek. Wat zich voor de start van de vakantie als een zee van tijd aankondigt, blijkt bij nader inzicht een bescheiden binnenmeertje van goed geplande uitjes.

Hoe dan ook, de zomer van 2014 zal ons bijblijven als de eerste zomer in ons nieuwe huis. We verhuisden een week voor de start van de zomer. Na meer dan een jaar op een appartement was het zalig om opnieuw een eigen tuin te hebben en over wat meer ruimte te beschikken. Twee keer kregen we bezoek: in juli mijn ouders en in augustus de schoonouders. Tussendoor hebben we twee keer gekampeerd, het is te zeggen: we hebben een ‘cabin’ gehuurd op een camping, een blokhut met minimale voorzieningen. We hebben gefietst, gezwommen, gewandeld, gereden, gecocoond, goed gedronken, lekker gegeten en vaak gewoon niets gedaan (daar draait het net om). De meisjes zijn – voor het eerst – een week op kamp geweest (goed meegevallen), we hebben de Niagara Watervallen nog eens bezocht en een paar mooie stadjes in Ontario ontdekt.
Dit was de zomer van 2014.





donderdag 11 september 2014

Brampton Airport Open Deur

De luchthaven van Brampton gooide de deuren open het afgelopen weekend. Omdat ik zelf bij gelegenheid wel eens een vliegtuig bestuur en omdat CNC3 (de ICAO code van Brampton) op minder dan 10 minuten rijden van onze voordeur ligt, was dat dus verplichte kost.

De formele organisator van de opendeurdag is The Great War Flying Museum maar iedereen op en rond de luchthaven maakt handig gebruik van de gelegenheid om bezoekers te lokken die dag. Dat museum is uniek in Canada omdat het een aantal exemplaren tentoonstelt van toestellen die gebezigd werden tijdens de Grote Oorlog. Een groepje vrijwilligers heeft de oude vliegtuigen op ware grootte nagebouwd en vliegt er ook effectief mee. Ze doen airshows aan in Canada en de Verenigde Staten. Het museum toont ook uniformen, wapens en andere authentieke spullen uit de periode 1914-1918, waaronder de kledij van een Belgische soldaat.


Brampton Airport is een van de grootste recreatieve luchthavens van Canada en beschikt over twee betonnen startbanen in perfecte staat. In totaal staan hier 300 (!) sportvliegtuigen geparkeerd, in een van de vele hangars of gewoon op het gras. Het is het regionale centrum voor de sportvliegerij met talloze clubs, scholen en luchtvaart gerelateerde industrie. De luchthaven herbergt een bruisende gemeenschap mensen en instellingen die met vliegen en vliegtuigen bezig zijn en wordt door de lokale overheid als een belangrijke economische groeipool gezien. Wat een verschil met de manier waarop sportvliegers bejegend worden in Belgie. Kostprijs om hier te landen als prive piloot: nul, nada, noppes. Kostprijs om 1 keer te landen in Antwerpen, vanwaar ik vertrok destijds in Belgie: 29 euro!

Dankzij de open dag heb ik kennis gemaakt met de RAA afdeling Toronto, the Registered Aircraft Association, een groep piloten die z’n eigen vliegtuigen bouwt of aan vliegtuigen sleutelt die ingeschreven zijn in de ‘home-build’ categorie. Ook dat kan in Canada. Daarover meer in een volgende post.


donderdag 4 september 2014

Lange vrachttreinen

Gisteren nog eens een half uur staan schilderen aan een spoorwegovergang.

Goed, ik overdrijf natuurlijk me dat half uur, maar ik stond toch minstens vijf volle minuten stil, en dat is lang. Als de slagbomen dicht gaan hier in Canada, hoop je als automobilist stiekem dat er een passagierstrein in aantocht is. Die zijn meestal beperkt tot een wagon of tien en vertragen je traject niet al te lang. De vrachttreinen op dit continent zijn daarentegen lang, zeer lang. Heeft het te maken met de ontiegelijk grote afstanden tussen steden of soepeler regels wat lengte betreft? Feit is dat een gemiddelde cargo trein in Canada 3 km (!) lang is: met andere woorden tientallen vrachtwagons die helaas vaak aan gereduceerde snelheid aan je ogen voorbij rollen.

Onderstaand filmpje is de moeite waard om uit te kijken. Het is niet door mij ingeblikt, maar het toont hoe indrukwekkend zo’n transport kan zijn.



vrijdag 29 augustus 2014

Naar Washington DC voor het werk


Mijn job bracht me de afgelopen twee maanden twee keer naar Washington DC. Het was van 1998 geleden dat ik nog eens in de Amerikaanse hoofdstad vertoefde. Wat ik me destijds herinnerde van DC waren de alarmerende berichten over hoe gevaarlijk de stad wel was. Een stad ook die na 17 uur leeg liep, omdat de ambtenaren zich na de werkuren gingen verschuilen in de veilige voorsteden.

Wat een verschil met de stad die ik nu trof.
Mensen die het kunnen weten vertelden me dat de criminaliteit drastisch daalde en Washington het imago van ‘murder capital’ van zich heeft afgeschud. De afgelopen jaren is blijkbaar fors geinvesteerd in nieuwe wijken, renovatieprojecten en sociale werking.

Wellicht bezocht ik dit keer wel de goede wijken, maar ik zag vooral een bruisende stad met veel volk op straat tijdens de mooie en late zomeravonden in juni en juli, talloze terrasjes, het ene restaurant na het andere en de diepste metrotunnels die een mens zich kan inbeelden.

maandag 25 augustus 2014

TE KOOP: Vrijstaand huis in Oplinter (Tienen)

Na ons bericht over de aankoop van een huis in Brampton, zat het er natuurlijk aan te komen: we hebben beslist om ons huis in Belgie te verkopen. Hoe graag we ook gewoond hebben in dat sympathieke doodlopende straatje in Oplinter, een mens moet keuzes maken. Twee huizen op twee verschillende continenten bestieren is niet zo eenvoudig. Bij deze dus de officiele ‘annonce’ voor wie interesse zou hebben:

TE KOOP: Vrijstaand huis in Oplinter (Tienen)

Vernieuwde woning (open bebouwing) met 3 slaapkamers en mooie, grote tuin. Zeer rustig gelegen in doodlopende straat. Niet ver van dorpskern van Oplinter (Tienen), met alle voorzieningen; school, winkels, bank, openbaar vervoer, E40 op 10 minuten. Garage naast het huis en garageruimte onder huis (volledig onderkelderd). Met een woonoppervlakte van 115 m², in combinatie met een totale grondoppervlakte van 1130 m², is dit een ideale gezinswoning.

Indeling: inkomhal, living (2 delen), keuken, toilet, veranda, badkamer, 3 slaapkamers, zolder, kelder, tuin, garage (2), mooie oprit.

Meer details via deze link.

donderdag 21 augustus 2014

Dit is mijn huis

Het huis op de foto is het huis waar we sinds juni van dit jaar (2014) wonen.
Het huis op de foto is trouwens ook van ons.
Sinds 16 juni mogen we ons eigenaars noemen van een semi-detached in Brampton. Een half-open bebouwing heet dat in Vlaanderen geloof ik. Brampton is een voorstad van Toronto en op zich al goed voor een half miljoen inwoners. Het is logisch dat we hier iets kochten, in Brampton. Niet alleen omdat ik vind dat huren een tijdelijke oplossing moet zijn en het altijd beter is om jezelf te betalen in plaats van iemand anders (in de vorm van schijfjes vastgoed bij elke aflossing). Maar ook omdat Brampton ons wel bevalt. De kinderen gaan er naar school, het ligt op een redelijke afstand van Toronto en de prijzen zijn er nog relatief betaalbaar. En ons achtertuintje heeft al meteen gerendeerd deze zomer, met dank aan de barbecue.

maandag 18 augustus 2014

De Barbecue Blues

Canada is -  nog meer dan de Verenigde Staten – het barbecue (bbq) land bij uitstek. Canadezen zijn er gek van. Het overgrote deel van de bbq’s hier draait op gas. Hier en daar zie je een elektrisch exemplaar en wie moeite doet kan misschien nog houtskool vinden. Een deftige gas-barbecue met een groot grilvlak heb je hier al voor 150 dollar (een dikke 100 euro). Dat breid je dan natuurlijk uit met speciale thermometers, extra bakplaten, dure accessoires, griltoebehoren, speeltjes, boeken, enz. Een echte Canadees deinst er niet voor terug om in de bijtende winterkoude vlees te staan grillen in de buitenlucht. Officieel start het bbq seizoen op Victoria Day, in de maand mei.

Toen we in New Brunswick woonden, stond er al gauw een bescheiden bbq achter ons huis. Dat ding draaide op kleine cylinders propaan en we hebben het twee jaar lang uitgebuit. Wat zeg ik, tot op de draad versleten. Sinds onze verhuis naar Toronto bleven we echter verstoken van een bbq. Vooral omdat we op een appartement met een klein balkonnetje woonden. Tot in april van dit jaar de sociale druk te groot werd en de ‘goesting’ – Gwendolyn Rutten gewijs - de bovenhand kreeg. We schaften ons een draagbaar bbq setje op propaangas aan waar net vier stukken vlees op pasten en dat een nieuwe thuis vond op het terras van ons appartementje. In de dagen en weken die daarop volgden hebben we onze schade vlotjes ingehaald en namen we de draagbare bbq zowat overal mee naartoe. Want dat was ik nog vergeten te melden, Canadezen doen aan bbq-picknicks. Schuim in de weekends parken en openbare plaatsen af en je krijgt ze in alle maten en kleuren te zien. Sommige familes sleuren hun halve inboedel mee een park in. Dan komen die grote pick up trucks natuurlijk weer erg van pas.


Toen we naar ons nieuwe huis in Brampton trokken, verdronk  onze kleine lieve bbq in de nieuwe tuin en dus drong een deftig exemplaar zich op, Het werd uiteindelijk een Backyard Barbecue met drie vuren (op gas, uiteraard), en een extra kookvuur met plaats genoeg voor al het vlees in onze diepvries. Gekocht in de VS voor 120 dollar (85 euro!) trouwens, wie doet beter? Die bbq werd al gauw onze buitenkeuken. Als het had gekund, ik had er het ontbijt op klaargemaakt de afgelopen maanden. Er bestaan aanpassingspakketten om je toestel aan te sluiten op de permanente aardgasleiding van je huis. Ik denk er ernstig over na, dit is geen grap.


zaterdag 16 augustus 2014

De vreemde zomer van 2014

Het is een vreemde zomer. Op weergebied dan, bedoel ik. Mensen klagen hier steen en been over het kwakkelweer. Voor een goed begrip, de temperatuur is sinds eind juni niet meer onder de 20 graden gedoken en het aantal regendagen bleef naar Belgische normen beperkt. Maar voor Toronto is het een ietwat ongewone zomer. Normaal gezien piekt het kwik twee maanden lang vlotjes boven 30 graden met een gevoelstemperatuur richting 40. Met een gemiddelde van 23 graden was dat nu dus niet het geval. Dat de zomer ‘anders’ uitdraait, is misschien niet zo verwonderlijk, gezien de vreemde (lees: ongemeen harde) winter die we hadden. Ik zou het eens moeten navragen bij Frank Deboosere maar het lijkt me dat er statistisch gezien meer kans is op een vreemde zomer na een vreemde winter.


dinsdag 17 juni 2014

De WK vlaggen van Toronto

“De nationale identiteit van Canada is het gebrek aan nationale identiteit,” hoor je wel eens zeggen.
Canada wordt inderdaad vaak verweten geen echte ziel te hebben. Het land is in essentie een verzamelplaats voor mensen die van heinde en ver komen, op zoek naar ruimte, democratie, vrijheid, burgerzin, lage belastingen, en sneeuw, uiteraard. Het is een van de redenen waarom racisme hier amper een issue blijkt: iedereen heeft wel ‘vreemde’ roots op een of andere manier.

In tegenstelling tot de Verenigde Staten wordt ook niet van je verwacht dat je ‘assimileert’ tot goede Amerikaan. Uitgroeien tot een trotse Canadees mag uiteraard, en het wordt zelfs overal aangemoedigd, maar het uitgangspunt is dat je ook gewoon jezelf kan blijven en tegelijkertijd Canadees en ‘iets anders’ bent. Die vrijheid is verankerd in de grondwet en wordt zeer ernstig genomen. De Canadase vlag met de kenmerkende Maple Leaf is eigelijk een amalgaam van tientallen andere, kleinere vlaggetjes van alle landen ter wereld. Je bent een Belgo-Canadees, een Canadese Nederlander, een Brailiaanse Canadees of een Canadees met Zuid-Koreaanse roots. Je staat dus twee keer per jaar met een vlaggetje te zwaaien. Op de eerste juli, Canada Day, en op de feestdag van het land waarin je geboren bent. Geen probeem, we doen het hier allemaal.



Die unieke multinationale mix komt dezer dagen het best tot uiting dankzij het WK voetbal. Op zich is voetbal (soccer) geen populaire sport in Canada, maar net omdat zowat elk land ter wereld hier vertegenwoordigd is, duiken in het straatbeeld nu overal auto’s op met een variatie aan vlaggen. Portugese en Italiaanse vlaggen zijn veruit de meest populaire. Ook al gezien: Braziliaase, Argentijnse, Nederlandse, Duitse, Franse, Engelse vlaggen. En een handvol auto’s met de Belgische tricolore op. Want ook wij konden uiteraard niet achterblijven en rjden sinds dit weekend rond met twee Belgische vlaggetjes aan beide kanten. Go Red Devils, go!

donderdag 5 juni 2014

Verkiezingen, Ontario style

Verkiezingen, ook in Ontario. Op donderdag 12 juni kiezen we een nieuw provinciaal parlement. ‘We’ is relatief trouwens want alleen Canadese staatsburgers mogen gaan stemmen, en dat is uw dienaar – vooralsnog – niet. Die provinciale verkiezingen wegen in veel opzichten veel zwaarder door dan de federale verkiezingen, gepland voor volgend jaar. Canada neigt naar een confederaal model waar Bart De Wever op dit moment wellicht meteen voor zou tekenen. Concreet hebben beslissingen van de provincies veel meer impact op het dagelijkse leven dan wat uit Ottawa komt. Het provinciale beleid bepaalt bijvoorbeeld de energieprijzen, een grote hap van de belastingen, openbaar vervoer, gezondheidszorg en sociale zekerheid, schoolbeleid voor de kinderen, enzoverder.


Gisteren stonden de drie partijkopstukken (waarvan twee vrouwen trouwens) tegenover elkaar in een groot debat dat rechtstreeks op alle radio- en televisiestations werd uitgezonden: Kathleen Wynne (liberaal, huidig premier), Tim Hudak (Conservatieven) en Andrea Horwath (Sociaal-Democraten). Wat me meteen opviel was dat twee van de drie voorzitters regelmatig hun migratieachtergrond uitspeelden. In Canada heeft virtueel iedereen ‘vreemde’ roots dus zo moeilijk is dat op zich niet.

“Mijn grootouders kwamen hierheen als eenvoudige immigranten om een nieuw leven te starten. Door hard te werken, hebben ze een mooie toekomst voor zichzelf en hun (klein)kinderen verzekerd,” klonk het meermaals. Zo’n opmerking past natuurlijk in een bewuste strategie om je bescheiden achtergrond in de verf te zetten, maar het punt dat ik wil maken is dat immigratieverleden hier vaak als statussymbool wordt gebruikt, iets om trots op te zijn, niet iets dat je angstvallig wegstopt.

Tragedie in Moncton

Wat een vreselijke tragedie in Moncton gisterenavond, die vriendelijke stad in New Brunswick waar we twee jaar gewoond hebben.

Een 24 jarige mafketel, gehuld in camouflagekleding en gewapend met een oorlogswapen en een mes, trok op strooptocht door westelijk Moncton. Hij schoot drie agenten dood en verwondde twee anderen. Op het moment dat ik dit intik is de man nog niet gevat en is er een massale zoekactie bezig. Zowat de hele stad is in 'lockdown' en via vrienden die we er nog hebben worden we op de hoogte gehouden van de situatie. Onze vroegere buurvrouw werkt bij de politie, zij lijkt ok te zijn. Goede vrienden wonen in de buurt waar het allemaal gebeurde.

Het politiekorps in Moncton is klein, veel agenten zijn namelijk niet nodig in dat kleine en vredige stadje aan de Atlantische kust met de meeste vriendelijke mensen die je je kan indenken. Dat maakt dat die drie dodelijke slachtoffers extra hard aankomen en het maakt de zoektocht naar de dader allesbehalve makkelijk. Agenten uit de rest van de provincie reppen zich momenteel naar Moncton voor assistentie.

Net gehoord op de radio: "Dit is Moncton, dit is Canada, hier gebeuren zo'n dingen niet. I guess we were wrong...?"
   

woensdag 26 maart 2014

Terug naar België

Ik keer terug naar België.
Het is te zeggen, voor even.
Voor heel even.
Ik breng een blitsbezoek van welgeteld vijf dagen/vier nachten, dit weekend en de dagen erna.

Ik zal me tijdens mijn verblijf voornamelijk verplaatsen met ‘The Beast’ (een bus van De Lijn) en verblijven in ‘Hotel Mama’ (het ouderlijk huis), waarvan de verdieping boven en onder mijn kamer zijn vrijgemaakt om mijn veiligheid te garanderen. Op zaterdag wacht een werklunch (een groot pak frieten met tartaar en een vleeskroket) en op zondag geef ik een toespraak tijdens een informeel evenement (familie op bezoek). Gelieve jullie op maandag en dinsdag trouwens te verwachten aan ernstige verkeershinder in en rond Antwerpen wegens een bezoek aan die stad van ondergetekende. Er zullen geen verdere verklaringen worden afgelegd.

woensdag 26 februari 2014

Lode Karel Maria Roels Wilms





donderdag 13 februari 2014

Hockey wedstrijd Canada-Noorwegen





maandag 10 februari 2014

RR12 - Nederlandstalige radio in Toronto

Tussen de sneeuwbuien en extreme koude door toch nog eens tijd gevonden om te podcasten.

In aflevering 12 ga ik langs bij Martin van Denzen van Dutch Touch, een Nederlandstalig radioprogramma op de lokale zender CJMR.





Download mp3Abonneer je op de podcast

Links

Stuff You Should Know (podcast)

donderdag 30 januari 2014

The Bieb is (terug) in Toronto





vrijdag 17 januari 2014

Dat was het nieuws (in Canada)





maandag 13 januari 2014

Mijn studio hoekje

We wonen momenteel (tijdelijk) in een appartement in Brampton, waar er relatief weinig plaats is.
Desondanks wisten mijn huisgenoten lang op voorhand dat er over 1 ding niet onderhandeld kon worden. Er moest en zou een hoekje van ons huis gereserveerd worden voor mijn ‘studio’.

Sommige mannen hebben een werkruimte nodig met gereedschap en werktuigen, andere trekken zich uren terug in hun duivenkot en ik ken zelfs iemand die een café/bar heeft gebouwd in z’n kelder.
Mijn eigen ‘man cave’ is een radiostudio of podcast hoekje, noem het hoe je wil.

Aanschouw de plaats waar ik menige uren kan slijten, mijn podcasts inblik of gewoon wat lig te sleutelen aan knoppen en draden. Om de ruimte (hoek) akoestisch te optimaliseren, heb ik absorberende panelen gemaakt en een dynamische microfoon aangeschaft. Die Rode Procaster vult perfect de trots van mijn collectie aan: de Neumann TLM 102, dezelfde microfoon die Radio 1 momenteel gebruikt in de uitzendstudio.

Nu we het toch over techniek hebben, de technische mogelijkheden in mijn kleine studio waren science-fiction toen ik in 1991 bij lokale radio begon. We draaiden toen nog vinyl singles en er stond een voorhistorische computer vanwaar de jingles kwamen, en dat was revolutionair voor die tijd. Pas een jaar later verscheen de eerste CD speler in de studio. Nog enkele jaren later verhuisde alle muziek naar CD-ROM schijven.

Vanuit mijn piepklein hoekje kan ik vandaag een glashelder interview doen via Skype of Fideliphone, alsof mijn gast naast me zit. Alles gebeurt digitaal, inclusief de montage en alle geluidseffecten. Dat was in 1991 een natte droom.




donderdag 9 januari 2014

St. Lawrence Market in Toronto

Op zaterdag- en zondagvoormiddag komen mensen van heinde en ver naar het centrum van de stad voor een van de grootste (overdekte) versmarkten van Toronto: St. Lawrence Market. In 2012 werd die markt door National Geographic uitgeroepen tot de beste voedselmarkt ter wereld. Wij erheen dus voor verse groenten, vlees, brood, gebak, snuisterijen en .. eh .. rommel tout court!



maandag 6 januari 2014

RR11 - Geouwehoer en Sfeervol Bullshitten

Kerstkaarten sturen of nieuwjaarswensen overmaken via SMS of zelfs Twitter is vreselijk achterhaald. Echte mannen wisselen beste wensen voor het nieuwe jaar uit via podcast. Dat is exact wat er gebeurde op 2 januari 2014. Ik schudde Floris Daelemans de virtuele hand via een intercontinentale verbinding op Skype.

Een uurtje lang werd er duchtig geouwehoerd en sfeervol gebullshit over Google Plus, huwelijksvoorbereidingen, een eigen plaat maken, de gevaren van de eindejaarsperiode en ijsstormen. Voor alle duidelijkheid, de auto op de foto is NIET de onze, al was het verschil met ons karretje minimaal.

Aflevering 11 van Radio Roels, de eerste van het nieuwe jaar. Enjoy!


Download mp3Abonneer je op de podcast


Links

PODCAST: Roderick On The Line op iTunes


John Roderick on String Art Owls, Copper Pipe, and Bono's Boss from Merlin Mann on Vimeo.

donderdag 2 januari 2014

Sneeuwpret

Dollen in de sneeuw, altijd leuk!
De afgelopen weken is er opvallend veel sneeuw gevallen voor de tijd van het jaar.
De kinderen vonden de allereerste grote sneeuwstorm van het seizoen alvast de moeite waard.



woensdag 1 januari 2014

Happy New Year 2014!