maandag 13 januari 2014

Mijn studio hoekje

We wonen momenteel (tijdelijk) in een appartement in Brampton, waar er relatief weinig plaats is.
Desondanks wisten mijn huisgenoten lang op voorhand dat er over 1 ding niet onderhandeld kon worden. Er moest en zou een hoekje van ons huis gereserveerd worden voor mijn ‘studio’.

Sommige mannen hebben een werkruimte nodig met gereedschap en werktuigen, andere trekken zich uren terug in hun duivenkot en ik ken zelfs iemand die een cafĂ©/bar heeft gebouwd in z’n kelder.
Mijn eigen ‘man cave’ is een radiostudio of podcast hoekje, noem het hoe je wil.

Aanschouw de plaats waar ik menige uren kan slijten, mijn podcasts inblik of gewoon wat lig te sleutelen aan knoppen en draden. Om de ruimte (hoek) akoestisch te optimaliseren, heb ik absorberende panelen gemaakt en een dynamische microfoon aangeschaft. Die Rode Procaster vult perfect de trots van mijn collectie aan: de Neumann TLM 102, dezelfde microfoon die Radio 1 momenteel gebruikt in de uitzendstudio.

Nu we het toch over techniek hebben, de technische mogelijkheden in mijn kleine studio waren science-fiction toen ik in 1991 bij lokale radio begon. We draaiden toen nog vinyl singles en er stond een voorhistorische computer vanwaar de jingles kwamen, en dat was revolutionair voor die tijd. Pas een jaar later verscheen de eerste CD speler in de studio. Nog enkele jaren later verhuisde alle muziek naar CD-ROM schijven.

Vanuit mijn piepklein hoekje kan ik vandaag een glashelder interview doen via Skype of Fideliphone, alsof mijn gast naast me zit. Alles gebeurt digitaal, inclusief de montage en alle geluidseffecten. Dat was in 1991 een natte droom.




1 opmerking:

Dirk M zei

Was die vrije radio toevallig een Radio Contact-station en de die jingle-pc, waarvan sprake, de DSC van F. Lemaire? :)