vrijdag 29 augustus 2014

Naar Washington DC voor het werk


Mijn job bracht me de afgelopen twee maanden twee keer naar Washington DC. Het was van 1998 geleden dat ik nog eens in de Amerikaanse hoofdstad vertoefde. Wat ik me destijds herinnerde van DC waren de alarmerende berichten over hoe gevaarlijk de stad wel was. Een stad ook die na 17 uur leeg liep, omdat de ambtenaren zich na de werkuren gingen verschuilen in de veilige voorsteden.

Wat een verschil met de stad die ik nu trof.
Mensen die het kunnen weten vertelden me dat de criminaliteit drastisch daalde en Washington het imago van ‘murder capital’ van zich heeft afgeschud. De afgelopen jaren is blijkbaar fors geinvesteerd in nieuwe wijken, renovatieprojecten en sociale werking.

Wellicht bezocht ik dit keer wel de goede wijken, maar ik zag vooral een bruisende stad met veel volk op straat tijdens de mooie en late zomeravonden in juni en juli, talloze terrasjes, het ene restaurant na het andere en de diepste metrotunnels die een mens zich kan inbeelden.

maandag 25 augustus 2014

TE KOOP: Vrijstaand huis in Oplinter (Tienen)

Na ons bericht over de aankoop van een huis in Brampton, zat het er natuurlijk aan te komen: we hebben beslist om ons huis in Belgie te verkopen. Hoe graag we ook gewoond hebben in dat sympathieke doodlopende straatje in Oplinter, een mens moet keuzes maken. Twee huizen op twee verschillende continenten bestieren is niet zo eenvoudig. Bij deze dus de officiele ‘annonce’ voor wie interesse zou hebben:

TE KOOP: Vrijstaand huis in Oplinter (Tienen)

Vernieuwde woning (open bebouwing) met 3 slaapkamers en mooie, grote tuin. Zeer rustig gelegen in doodlopende straat. Niet ver van dorpskern van Oplinter (Tienen), met alle voorzieningen; school, winkels, bank, openbaar vervoer, E40 op 10 minuten. Garage naast het huis en garageruimte onder huis (volledig onderkelderd). Met een woonoppervlakte van 115 m², in combinatie met een totale grondoppervlakte van 1130 m², is dit een ideale gezinswoning.

Indeling: inkomhal, living (2 delen), keuken, toilet, veranda, badkamer, 3 slaapkamers, zolder, kelder, tuin, garage (2), mooie oprit.

Meer details via deze link.

donderdag 21 augustus 2014

Dit is mijn huis

Het huis op de foto is het huis waar we sinds juni van dit jaar (2014) wonen.
Het huis op de foto is trouwens ook van ons.
Sinds 16 juni mogen we ons eigenaars noemen van een semi-detached in Brampton. Een half-open bebouwing heet dat in Vlaanderen geloof ik. Brampton is een voorstad van Toronto en op zich al goed voor een half miljoen inwoners. Het is logisch dat we hier iets kochten, in Brampton. Niet alleen omdat ik vind dat huren een tijdelijke oplossing moet zijn en het altijd beter is om jezelf te betalen in plaats van iemand anders (in de vorm van schijfjes vastgoed bij elke aflossing). Maar ook omdat Brampton ons wel bevalt. De kinderen gaan er naar school, het ligt op een redelijke afstand van Toronto en de prijzen zijn er nog relatief betaalbaar. En ons achtertuintje heeft al meteen gerendeerd deze zomer, met dank aan de barbecue.

maandag 18 augustus 2014

De Barbecue Blues

Canada is -  nog meer dan de Verenigde Staten – het barbecue (bbq) land bij uitstek. Canadezen zijn er gek van. Het overgrote deel van de bbq’s hier draait op gas. Hier en daar zie je een elektrisch exemplaar en wie moeite doet kan misschien nog houtskool vinden. Een deftige gas-barbecue met een groot grilvlak heb je hier al voor 150 dollar (een dikke 100 euro). Dat breid je dan natuurlijk uit met speciale thermometers, extra bakplaten, dure accessoires, griltoebehoren, speeltjes, boeken, enz. Een echte Canadees deinst er niet voor terug om in de bijtende winterkoude vlees te staan grillen in de buitenlucht. Officieel start het bbq seizoen op Victoria Day, in de maand mei.

Toen we in New Brunswick woonden, stond er al gauw een bescheiden bbq achter ons huis. Dat ding draaide op kleine cylinders propaan en we hebben het twee jaar lang uitgebuit. Wat zeg ik, tot op de draad versleten. Sinds onze verhuis naar Toronto bleven we echter verstoken van een bbq. Vooral omdat we op een appartement met een klein balkonnetje woonden. Tot in april van dit jaar de sociale druk te groot werd en de ‘goesting’ – Gwendolyn Rutten gewijs - de bovenhand kreeg. We schaften ons een draagbaar bbq setje op propaangas aan waar net vier stukken vlees op pasten en dat een nieuwe thuis vond op het terras van ons appartementje. In de dagen en weken die daarop volgden hebben we onze schade vlotjes ingehaald en namen we de draagbare bbq zowat overal mee naartoe. Want dat was ik nog vergeten te melden, Canadezen doen aan bbq-picknicks. Schuim in de weekends parken en openbare plaatsen af en je krijgt ze in alle maten en kleuren te zien. Sommige familes sleuren hun halve inboedel mee een park in. Dan komen die grote pick up trucks natuurlijk weer erg van pas.


Toen we naar ons nieuwe huis in Brampton trokken, verdronk  onze kleine lieve bbq in de nieuwe tuin en dus drong een deftig exemplaar zich op, Het werd uiteindelijk een Backyard Barbecue met drie vuren (op gas, uiteraard), en een extra kookvuur met plaats genoeg voor al het vlees in onze diepvries. Gekocht in de VS voor 120 dollar (85 euro!) trouwens, wie doet beter? Die bbq werd al gauw onze buitenkeuken. Als het had gekund, ik had er het ontbijt op klaargemaakt de afgelopen maanden. Er bestaan aanpassingspakketten om je toestel aan te sluiten op de permanente aardgasleiding van je huis. Ik denk er ernstig over na, dit is geen grap.


zaterdag 16 augustus 2014

De vreemde zomer van 2014

Het is een vreemde zomer. Op weergebied dan, bedoel ik. Mensen klagen hier steen en been over het kwakkelweer. Voor een goed begrip, de temperatuur is sinds eind juni niet meer onder de 20 graden gedoken en het aantal regendagen bleef naar Belgische normen beperkt. Maar voor Toronto is het een ietwat ongewone zomer. Normaal gezien piekt het kwik twee maanden lang vlotjes boven 30 graden met een gevoelstemperatuur richting 40. Met een gemiddelde van 23 graden was dat nu dus niet het geval. Dat de zomer ‘anders’ uitdraait, is misschien niet zo verwonderlijk, gezien de vreemde (lees: ongemeen harde) winter die we hadden. Ik zou het eens moeten navragen bij Frank Deboosere maar het lijkt me dat er statistisch gezien meer kans is op een vreemde zomer na een vreemde winter.